Saturday, July 2, 2011

மொளச்ச மூணு எலை

நம்மாத்துலேர்ந்து நாலு ஆம் தள்ளி தான் இவா ஆம். அந்தம்பிக்கு இப்போ பத்து வயசு இருக்கும். ஊர்க்கோடி ஸ்கூல்ல அஞ்சாங்க்லாஸ் தான் படிக்கறன். அவன் பெச்சக்கேளு ; ஏ அப்பா! ஊரையே சாப்டூடுவன். கள்ளங்கபடமில்லாதைக்கு கொட கொடன்னு ஊர்வம்பு கொட்டும். ஓராத்து திண்ணைல யாராவது விசும்பட்டுமே, இவன் கதை முடிச்சுல சேர்ந்துடும்.

இன்னைக்கு நம்மாத்து வாசப்பக்கம் நின்னுண்டிருந்தன். சாணளவு தான் இருப்பன். ஏதோ பெரியவா போல அவன் நிக்கற தினுசே தனி. ஏற்க்கனவே பாதியாக்கி கட்டிண்டிருந்த வேஷ்டிய மடிச்சுக்கட்டிண்டு கதவு மேல ஒருவாட்டா சாஞ்சுண்டு ஊர்க்கோவில் கும்பாவிஷேகத்து வம்பு அளந்துண்டிருந்தன். நான் மெள்ள நடை பக்கம் போய் செத்த ஓரமா ஒக்காந்துண்டேன். 'மாமா! இந்த அநியாயத்த கேட்டேளோ? வெளீ சொவத்துக்கு பூசற கலரா அது? அதுக்கு போய் இம்புட்டு செலவழிச்சிருக்கா. இருந்தாப்லையே விட்டிருக்கலாம். நீங்களாவது கேக்கப்டாதோ ஒருவார்த்தை?'

அன்னைக்கு கோவிலை பாக்கபோறதுக்கு மின்னடி ஆத்தங்கரைல ஒரு முங்கு போடுவம்னு கெளம்பினோம் அக்கா தங்கைஹள் மூணு பேரா. என் குட்டித்தங்கை அவனுக்கு ஒரு டிகிரி தான் கொறச்சல் வாயடிககறதுல. கிரிகெட் வெளாடிண்டிருந்த அவனைப்பாத்து அவள் ஒரக்க ஒரு கொரல் கொடுத்தள், 'எடா! ஆத்தங்கரை போவோம் . வரயோ?' ன்னு. அம்மாவை கேட்டூட்டு வந்த பயல் வரலைனுட்டன்.

சாங்காலம் கோவில்ல பாத்தோம் அவனை. குடு குடு ன்னு சந்நிதிக்கு சந்நிதி ஒரே ஒட்டம் நண்டு போல. கைல வெச்சுண்டிருந்த கற்பூர தட்டு ஓரோரு சந்நிதிலேயும் ரெண்டு ஸெகண்டுக்கு மேல எரியாது, ஏதோ ஃப்ளாஷ் பல்பு மாதிரி. அவம்மா வேடிக்கையா சொல்லுவா, 'நேக்கு கற்பூர செலவே வைக்கமாட்டான் போலிருக்கே!' ன்னு. உற்சவமண்டபத்துல கனமா ஜம்பமா பஞ்சகச்சம் கட்டிண்டு பூஜை பண்ணற குருக்களண்ட இந்த வாண்டு கடுகுபோல தான் இருப்பன். உற்சவ மூர்த்தியும் இவனும் ஒரே ஒசரம். சிவங்கோவில் கற்பக்ருஹம் சின்னது. வேறயாரும் அங்க பூஜை பண்ணினா குனிஞ்சே ஆகணும். கற்பக்ருஹத்துக்குள்ள தலை ஒளியாதைக்கு நிமிந்து நிக்கற ஒரே ஆள் இவன்தான்.

2 comments:

dhineshrk said...

aah too good! very well written!
rumba nanna ezhuthirukkai!! mayb ur patti wud say, 'antha payana vidu! nambaathuliye paaru...padikira vayasule irukura iva ippove paati maari pesindirukka..' :)

Smruthi said...

Paatti's aren't built in a day.